Eksperymentalny wypał replik wczesnośredniowiecznych naczyń ceramicznych wykonany w 2008 r. w skansenie archeologicznym w Wolinie. Na zdjęciach zilustrowano wszystkie etapy procesu.

Współpraca pomiędzy badaczami a rzemieślnikami zajmującymi się archeologią eksperymentalną pozwala na weryfikację naukowych hipotez. Ciekawy eksperyment przeprowadzono w skansenie archeologicznym w Wolinie. Czeska archeolożka Martina Kotkova wspólnie z garncarzem Walerką z Białorusi wykonali rekonstrukcję wczesnośredniowiecznego naczynia z pogranicza Czech i Saksonii.

Ruiny rzymskiego miasta Volubilis (jedna ze stolic rzymskiej prowincji Mauretania Tingitana) to najważniejsze stanowisko archeologiczne w Maroku. Kamienne relikty murów obronnych, bram, domów i świątyń są rozrzucone na przestrzeni ponad 40 hektarów. Zachwyt wzbudzają misterne mozaiki podłogowe. Tematy układanek z kolorowych kamyków dały nazwy szczątkom wielu willi, w których je odkopano. Największa z nich to Dom Orfeusza, a najpiękniejsza to prawdopodobnie Dom Wenus.

Międzyzdrojski kurort wzbogacił się ostatnio o nową atrakcję. Podczas budowy obwodnicy miasta odkryto osadę neolityczną (młodsza epoka kamienia) ludności kultury pucharów lejkowatych (KPL). Wykopaliska prowadzone przez Instytut Archeologii i Etnologii PAN zaowocowały odsłonięciem pozostałości szeregu palenisk oraz bardzo dużej liczby zabytków. Są wśród nich ułamki charakterystycznych pucharów o szerokich wylewach (tzw. puchary lejkowate), naczynia z pogrubioną szyjką (tzw. flasze z kryzą), narzędzia krzemienne oraz odpady powstałe przy ich produkcji, a także fragmenty kamiennych toporów. Na podstawie powyższych znalezisk określono, że zabytki noszą cechy tzw. stylistyki wióreckiej KPL. (BS)